Gewapende vrede

Op de World Press Photo-tentoonstelling (nog te zien in Nederland, absolute aanrader) werd ik laatst gegrepen door deze foto van Gleb Garanich, fotograaf voor persbureau Reuters. Hij maakte de foto in augustus vorig jaar toen Georgië en Rusland een korte, maar hevige oorlog uitvochten om Zuid-Ossetië. Vijf dagen lang was de Kaukasus het brandpunt van onze aandacht, helemaal toen in de stad Gori de Nederlandse cameraman Stan Storimans de dood vond. Op deze foto rouwt een man om zijn broer die in dezelfde stad is omgekomen.

Toen de kemphanen Medvedev en Sakaashvili na vijf dagen akkoord gingen met een door EU-voorzitter Frankrijk afgedwongen staakt-het-vuren vertrok het hele mediacircus weer en hebben we eigenlijk nauwelijks nog wat van Georgië vernomen. Nu zitten we alweer bijna een jaar verder en de situatie is weinig beter. Sterker nog: zowel Georgië als Rusland hebben meer troepen richting het grensgebied gestuurd. Regelmatig worden er gewelsincidenten gemeld in en rond Zuid-Ossetië en Abchazië (nog een separistische regio in Georgië). Recent moesten ook nog de waarnemers van de OVSE en de Verenigde Naties vertrekken uit de gebieden, omdat Rusland met een veto voorkwam dat de ‘peacekeepers’ langer mochten blijven om toe te zien op de (gewapende) vrede.

Staat een nieuwe oorlog op het punt van uitbreken? Wat kan de Europese Unie betekenen in deze uithoek van het Europees continent? Kunnen de Georgiërs en Osseten nog met elkaar in één land leven en zo ja, hoe? Waarom protesteren de Georgiërs al maandenlang tegen hun president, die in 2003 nog als een verlosser werd begroet?

Morgen (donderdag) vertrek ik naar Georgië, om reportages te maken over de situatie in Georgië en Zuid-Ossetië. Ik zal proberen ook op dit blog weer wat impressies te posten.

~ door vanonzecorrespondent op 8 juli, 2009.